RSS

Category Archives: જનક દેસાઈ

Aside

Image

प्रभु का सन्देश :

 

कहाँ कुछ खोया है ?

तुने बहुत संजोया है

बरसों का है चिंतन तेरा
तुज में ही निवास है मेरा
सोच सोच में तुने मुझको
नित्य पिरोया है
तुने कहाँ कुछ खोया है ?

कोई संत नहीं, सिर्फ मानव है तू
विचलित होना, है मानव लक्षण
भूल जो की, वो फिर से होगी
पर प्रायश्चित के जरिये तुने
सद्गुण बोया है
तुने क्या न संजोया है ?

अंश है तू
अद्वैत है हम
ब्रहम है तू
गर आज नहीं तो कल

अज्ञानी नहीं, तू पंथी है

धर्म ही तेरा संगी है

है बालक तू, मैं साथ में हूँ

कर्तव्य निभाए चल तू चल
चैन की नींद
आखिर तू सोया है
तुने कुछ नहीं खोया है
तुने ‘निज’ को पाया है

जनक म देसाई

प्रभु को अंगीकार -चंचल साक्षी

मालिक मैने बहुत कुछ खोया है
क्या कहूँ, कुछ नही संजोया हैं।
तुम तो यही थे
दिल में मेरे
फिर भी जाने क्यू रोया है
मालिक मैने बहुत कुछ खोया है।

एक फूल थी जो भूल की
तेरे बिना मैं थुल थी
जीवन में कांटे मैने बोया है
मालिक मैने बहुत कुछ खोया है।

तुम मिले तो जग मिला
एक तुम बिन मुझे क्या गिला
तेरे नाम लेके चैन से सोया है
मालिक मैने बहुत कुछ खोया है।

तुम दिल मे हो, धड़कन मे हो,
इस पल मे हो, उस पल मे हो
तेरे लिए सपने मैंने संजोया है
मालिक मैने बहुत कुछ खोया है।

तुम पास हो, तुम आश हो,
हर जीव कि तुम साँस हो
विश्वाश में अपने तुम्हे पिरोया है
मालिक मैने बहुत कुछ खोया है। / चंचल साक्षी

 

जनक के कुछ सोच:

एकांत में, एकाग्र चित्त के ज़रिये, आत्मा और परमात्मा का मनन करने से ज्ञान प्राप्त होता है.
आत्म जागृति की ओर प्रयाण होता है.
यजुर्वेद में ‘अहं ब्रह्मास्मि’ का उल्लेख है,
सारांशतः ‘अहं’ यानी कि मैं ही ‘ब्रह्म+अस्मि’ यानी कि ‘ब्रह्म’ हूँ.
आत्मा और परमात्मा अद्वैत है.
मनुष्य आत्मज्ञान प्राप्त करके ही ब्रह्मा की ओर जा सकता है.
ब्रहम: अर्थात आध्यात्मिक ज्ञानका व्याप होना।

 

अथर्ववेद = अयमात्मा ब्रह्म (आत्मा ब्रह्म है)
रुग्वेद = प्रज्ञानं ब्रह्म (सभान होना ब्रह्म है)
यजुर्वेद = अहं ब्रह्मास्मि (मैं ही ब्रह्म हूँ – स्व और सर्वस्व अलग नहीं है)
सामवेद = तत्त्वमसि (ब्रह्म.… वोह तू ही है )

અહં બ્રહ્માસ્મિ
જે બ્રહ્મ ને ગોતી રહ્યો, તે બ્રહ્મ તું જ છે
ચેતન અને જડ ના સ્વરૂપો માંય તું જ છે
જો હામ તું રાખી શકે, પામીશ તું તને
પરમાત્મામાં જીવતો આતમ એ તું જ છે

જનક મ દેસાઈ

अयमात्मा ब्रह्म

जिस ब्रह्म की जांच है, वोह ब्रह्म तू ही है

जड़ एवं चेतन, हर स्वरूप में सर्वत्र तू ही है
ज़ुर्रत और धैर्य से ही ‘निज’ की प्राप्ति होगी
परमात्मा के भीतर वोह आत्मा भी तू ही है

<

p style=”text-align:center;”>जनक म देसाई

 
 
Image

અંતર કેરું સ્નાન

અંતર કેરું સ્નાન

રોજ સવાર સ્નાન કરીને
મંદિર જઈ, ત્યાં ધ્યાન ધરીને
ખખડાવું છું અંતર કેરું દ્વાર …
વળી પુછું પ્રભુને કેમ કરે તું વાર !

ઉન્ને: ખટપટીયો વળી હસ્યા કરે, જ્યાં
ભંડારે જઈ હળવો કરું હું ભાર…
‘ને રોજ પૂછે તે મુજને વારંવાર :
‘તું શાને થયો છે મુર્ખોનો સરદાર !’

ચડી વ્યથા ભરીને રોજ પગથીયાં,
ઉતરું જ્યારે ખાલી ખીસ્સે, મને…
રોજ રહે તે કહેવાને તૈયાર :
‘ખખડાવા તો હું પણ જાઉં
નિત્ય નવે દરબાર, ‘ને
ખાલી સૌને નિત્ય કરીને
ખિસ્સાં મ્હારા રોજ ભરું પરભાર’…

‘ને હું પણ ત્યારે હસ્યા કરું છું
હું પણ મારા ‘ખિસ્સાં’ ભરું છું;
આવ્યું ક્યાં કોઈ લઈને જવાના ?
સહુ ખિસ્સાં આખર ખાલી થવાના,
મ્હારો તો છે ભીતરી કારોબાર
‘ને રોજ પૂછું હું એને વારંવાર :
‘તુ શાને કરે ના અંતરનો વિચાર !’

… જનક

 
Comments Off

Posted by on 2014/04/12 in જનક દેસાઈ

 
Image

a flake – pure as can be

flake - pure as can be

a flake
pure as can be,

a creation
a process
I can not fathom,

descends
…for a time
and disappears
into oblivion;

I too…
arrived …. Pure
and will depart
in a white pure? cover

do I want to be covered ?
…during the last stretch !
and let the fire ignite my Pile
or, do i want to ignite within
and go the way i came ?

Pure
like a Flake

Janak

 
Comments Off

Posted by on 2014/02/09 in જનક દેસાઈ

 

દૂરત્વ

એટલી નજદીક તું, કે દૂરતા હું જોઇ શકું, 
એટલી તકલીફ કે દૂરત્વ ના હું ખોઈ શકું.

જનક

 
Comments Off

Posted by on 2014/02/05 in જનક દેસાઈ

 
Image

संधि

संधि

बात:
——
शाम के वख्त
सुनहरी संधि देख,
फिर एकबार सोचता हूँ मैं…
सो जा यार !
सो जा आज
चैन की नींद सोजा !!

है ये अँधियारा सिर्फ एक रात का,
ये शाम जो रंग लाइ है,
है वो आने वाली सुबह का मंगलाचार,
ये लाली जो छाई है …
फिर से देख तू,

सेतु है,
सेतु है, यह अंधियारी रात
सेतु है दो संध्याओं का,

तेरी नींद के वक्त,
लाली भी, चैन की सांस लेती है,
पर उठती है वो,
तेरे उठने से पहले,
रंग बिछा देती है तेरे आँगन में
ताकि एहसास न हो पाय अंधियारे का

और तू !
सपनों का दिया जलाता है
बेचैनी के अंधियारे में रहता है

उठेगा क्या ?

… जनक

 
Comments Off

Posted by on 2014/02/04 in જનક દેસાઈ

 
Image

દેહ અને આત્મા

દેહ અને આત્મા

દેહ અને આત્મા:
આથમતું અજવાળું સાંજે, આવીને ઢંઢોળે મુજને, ‘કે
સાંજ ઢળી અંધારે ગઈ, પણ તું ના મળ્યો છે તુજને ;

જન્મ-મરણના મધ્યાંતરમાં મરી મરી ને જીવ્યો ,
જીવતર આખું ભટક્યો તોયે પ્રગટ્યો ના મરજીવો ;

ભાર થયું જે જીવન, તેની ગાંસડી બાંધી કોણે?
હળવો થાતે ત્યાગ કરીને, તો મુક્તિ ફળતે તુજને ;

‘ને પડ્યા ટકોરા દ્વારે જ્યારે, કટાઈ ગ્યા’તા તાળા ,
પ્રાયશ્ચિતની ચાવી મળી ત્યારે બુરાઈ ગ્યા’તા કાંણા ;

સાથ હતું જે, હાથ ન લીધું, શિરસ્તો ક્યાં સમજ્યો તું ,
સાથ જે આવ્યું સાથ જવાનું, ના મર્મ ફળ્યો તે તુજને ;

વાયું જ્યારે વહાણું, ત્યારે કેમ કરી ને ઉઘડે આંખ ,
ભાર જે બેઠો વરસોથી તે, કેમ કરી ને ઉપડે આજ ;

વ્યર્થ નથી તોયે આ જીવન, મઝધારે હું ડૂબ્યો છું ,
કિનારો જે ગોતવ નીકળ્યો, આજ મળ્યો છે મુજને .

 
Comments Off

Posted by on 2014/02/03 in જનક દેસાઈ

 

Tags: ,

અજવાસ

જ્યાં જ્યાં નજર મ્હારી પડે અજવાસ તે,
જે અંતરે ત્યાં તીર્થ છે, અજવાસ તે;

ચોમેર જયારે જોઉ છું, સમજાય છે,
જે પાન પર ઝાકળ વસ્યું, અજવાસ તે;

માંગ્યું કદી મળતું નથી, લાગ્યા પછી,
જે આંખથી વર્ષે દુઆ, અજવાસ તે;

હું સૂર્ય સામે જોઇને રહ્યો આંધળો,
તે કોડિયું મધરાતનું અજવાસ તે;

વન ઉપવને મેં જીંદગી ગોત્યા કરી
જે ફૂલમાં સુવાસ છે, અજવાસ તે;

હું આમ તો રહ્યો હાંફતો હર શ્વાસ માં,
હું શ્વાસ જ્યારે લઇ શકું અજવાસ તે .

જનક

 
Comments Off

Posted by on 2014/02/02 in જનક દેસાઈ

 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: